مقدارى از آنها را در كتاب حلية الأولياء مىتوان يافت . ( 43 ) درباره أحمد بن حنبل نيز جعليات زياد است . أحمد بن محمد يازودى مىگويد : " پيامبر ( ص ) را در خواب ديدم كه در خانه خدا به كعبه تكيه داده وشافعى وأحمد بن حنبل - در حالي كه پيامبر به آنها تبسم مىكند - سمت راست وى نشسته‌اند . . . . پس پيامبر به شافعي وأحمد بن حنبل اشاره كرد وگفت : أولئك الذين اتيناهم الكتاب والحكمة والنبوة [ = اينها كساني هستند كه ما كتاب خدا وحكمت ونبوت را به آنان داديم ] " . ( 44 ) نتيجة جعل مناقب درباره أئمة مذاهب أربعة روايات وحكاياتى كه درباره مناقب أبو حنيفة وشافعى ومالك وأحمد بن حنبل ساخته شده موجب سرگردانى واغفال بسيارى از افراد گرديده است . ابن درويش الحوت مىگويد : " در حقيقت هيچ نصى - چه صحيح وچه ضعيف - درباره اين چهار امام مذاهب وارد نشده است " . ( 45 ) به عبارت ديگر همه آنها دستاورد تخيل آن كساني است كه جز بافتن دروغ وساختن افتراء غرض ديگرى نداشته‌اند . در دنياي اسلام خطر اين جعليات كمتر از خطر دروغهايى كه در خصوص موضوع خلافت ويا احكام جعل نموده‌اند نبوده ونيست . حديث سازى چه حكمي دارد ؟ بسيارى از علما ، محدثين كذاب را كافر دانسته‌اند . شيخ أبو محمد جوينى ( پدر امام الحرمين أبو المعالي ) مىگويد : " هر كس به عمد دروغى را به پيامبر ( ص ) نسبت دهد كافر است واز أمت اسلام خارج مىباشد " . ناصر الدين بن منير نيز كه از أئمة مالكيه است مىگويد : " گناهان كبيره در نزد أهل سنت موجب كفر نمىشود ولذا اينكه گفته‌اند هر كس دروغى به پيامبر ( ص ) نسبت بدهد كافر است ، ثابت مىكند كه اين گناه بزرگتر از گناهان

--> ( 43 ) حلية الأولياء ج 6 / 316 . ( 44 ) تاريخ ابن عساكر ج 1 / 454 . ( 45 ) أسنى المطالب ( تأليف ابن درويش الحوت ) ص 14 .